CBR: Centraal Bureau Regeltjesrampen

Lang zal hij leven!

Vandaag is het 11 juli 2016. Mijn oudste zoon is vandaag 18 jaar geworden. Hiep hiep hoera! Precies een jaar geleden op deze dag kreeg hij tot zijn volledige verrassing zijn eerste rijles cadeau.
Het geld van zijn krantenwijk dat hij aan het sparen was voor zijn rijlessen kon hij nu besteden aan zijn grote hobby, zijn computer. Niet alleen de verbazing, maar ook de ontroering op zijn gezicht waren op dat moment goud waard!

“Als ik dan mijn rijbewijs heb voordat ik 18 ben mag ik alleen onder begeleiding van een volwassene rijden” zei hij toen nog vol goede hoop. “Geen probleem jongen, als je ons dan naar huis brengt kom ik wel naast je zitten. O maar pap, je mag niet beschonken op de bijrijdersstoel zitten hoor. Nou, dan ga ik toch op de achterbank, hahaha” grapte ik toen nog.

Dit alles uiteraard in de veronderstelling dat hij toch wel binnen een jaar op zijn minst zou zijn opgegaan voor zijn rijexamen. En bij het slagen bij de eerste poging zou ik toch zeker enkele maanden mee mogen als zogenaamd volwassen passagier.

Na maanden van trouwe wekelijkse lessen werd er dan toch eindelijk besloten dat zoonlief maar eens zijn examen ging aanvragen. Het theoriepapiertje was in de pocket, dus de roep van de snelwegkilometers werd steeds sterker.

En toen begon de ellende met het CBR

Thom heeft namelijk een labeltje. Hij is gediagnostiseerd met Asperger. Dit is een stoornis in het autisme spectrum, net zoals klassiek autisme (Rainman) PDD-NOS en nog diverse andere varianten. Allemaal met hun eigen kenmerken.
Thom is een opgewekte, geweldig lieve, sociale en intelligente tiener, met een groot rechtvaardigheidsgevoel.
Uiteraard heeft hij daarom naar waarheid bij het aanvragen van het examen ingevuld dat hij (voor ons gevoel een milde vorm van) Asperger heeft.
En dat was kennelijk voor het CBR reden om te twijfelen aan zijn capaciteiten om een auto te besturen.
Dus toen op 10 maart van dit jaar het examen werd aangevraagd heeft de rijschool alvast voor een aantal weken later een examenplaats gereserveerd. Er zijn tussentijds kennelijk allerlei alarmbellen afgegaan bij het CBR. Ik vrees dat er door een gebrek aan kennis, het CBR in de veronderstelling is dat alle autisten de hele dag alleen maar in een hoekje op een stoel zitten te wippen, en dwangmatig tegen hun hoofd zitten te slaan.
Om in aanmerking te komen voor een examen, moest namelijk eerst een psychiater goedkeuring geven. Dus werd er na weken van wachten de tocht ondernomen naar de psychiater in Waalre. Voor de beoordeling, die 10 minuten duurde en waarbij er niet veel meer van hem gevraagd werd met zijn handen en zijn hoofd te draaien, mochten mijn zoon en vrouw 100 km rijden en een rekening van ruim 142 euro aftikken. Kassa! Ondertussen waren de voor de zekerheid 2 gereserveerde examendata wederom komen te vervallen.

Wachten, wachten en nog meer wachten

De psychiater zou met spoed zijn positieve beoordeling doorsturen zodat Thom snel zijn examen kon aanvragen. Dus werd er weer een examendatum gereserveerd.
Spoed betekent kennelijk 4 weken wachten, want zo lang duurde het tot de goedkeuring vanuit Waalre de administratieve mallemolen van het CBR had doorlopen. Nu alleen nog wachten op de goedkeuring van het CBR om af te rijden. Maar helaas, de duurbetaalde psychiater werd kennelijk niet serieus genomen door het CBR, Thom moest namelijk eerst nog een tussentijds examen doen om het definitieve examen te mogen doen. Kassa! En natuurlijk duurde dat weer meerdere weken. Tja, je raadt het al, examendatum weer vervallen.

Nadat Ik samen met hem de speciale verrichtingen nog eens goed had geoefend, mocht hij dan de tussentijdse rijtest afleggen. Zonder problemen geslaagd, dus weer proberen een examendatum te reserveren.

Vandaag heeft hij te horen gekregen dat hij op 19 oktober op mag voor zijn rijbewijs. 7 maanden! nadat we het examentraject hebben ingezet. Sorry hoor, maar ik vind het meer dan belachelijk. We gaan de lessen maar stopzetten tot vlak voor de datum, want ondertussen loopt het gepruts van het CBR al aardig in de papieren, en de lessen zijn alles behalve gratis.
En wat me nog het meest frustreert, is dat in dit hele traject het CBR niet 1x aan de rijinstructeur gevraagd heeft of hij denkt dat Thom kan afrijden. Deze man heeft tientallen lessen naast hem gezeten, en zou toch beter dan een psychiater in 10 minuten, of een examinator in 30 minuten, moeten kunnen beoordelen of hij kan autorijden met een “labeltje”.

Vandaar het Centraal Bureau van Regeltjesrampen, en dan druk ik me nog netjes uit.
Geen wonder dat het CBR met enorme wachtlijsten kampt. Wat een prutsclub.

Ik zie dagelijks op ’s landsheren wegen tientallen “normale” chauffeurs voorbij komen die niet door deze mallemolen hoefden en in de verste verte niet in staat blijken te zijn veilig een automobiel te besturen. Dan denk ik dat ze hun rijbewijs bij 2 pakjes boter in de supermarkt erbij gekregen hebben.

Het is ronduit schandelijk!

Zo, dat moest er even uit.

Deel dit artikel

Laurens van Heeswijk Geschreven door:

2 Comments

  1. Nicolien
    12 juli 2016

    OMG Laurens, ik zou eigenlijk vanavond thuis gaan lezen….Maar omdat het mijn aandacht trekt heb ik je verhaal gelezen….. RONDUIT SCHANDE!!!!! Wat een bureaucratie! Natuurlijk mag er een controle zijn en een bevestiging van een ‘kundig’ iemand….. MAAR DIT SLAAT DE PLANK VOLLEDIG MIS!!!!!! Ik snap jullie frustratie voor meer dan 200%

  2. 13 juli 2016

    UPDATE: De rijschool heeft inmiddels telefonische contact gehad met het CBR en na het verhaal gedaan te hebben is hij er in gelukt om dan toch de datum te kunnen verschuiven naar 14 september. Dus bijna 5 weken eraf. Het kan dus wel…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *